ในที่สุดก็มาถึงวันนี้จนได้

รู้สึกปีนี้ไม่อยากให้วันนี้มาถึงเลยจริงๆละงิบ

พอคิดว่าสักวันตัวเองจะต้องกลายเป้นตาลุงแล้วเนี่ย

รู้สึกรับไม่ได้ชอบกลเลยละงิ

แต่ก็หวังว่าพออายุเพิ่มขึ้นแล้ว

อะไรๆมันจะดีขึ้นตามมานะ

**********************

แถมท้ายกันอีกนิดไหนๆที่ไม่ได้เขียนบล็อคมาตั้งนาน

ในที่สุด

หลังจากที่เหล่าโอตาคุไทยรอมานานแสนนาน

ในที่สุดซีรีส์ Suzumiya Haruhi ก็ได้รับการตีพิมพ์ฉบับภาษาไทยจนได้

พร้อมๆกับที่ DVD อนิเมออกมาวางตลาดได้ไม่นาน

อะไรจะประจวบเหมาะกันได้ขนาดนี้นะ

โดยส่วนตัวแล้ว

ตัวฉบับนิยายนั้น

อ่านกี่ครั้งก็ไม่ค่อยเบื่อจริงๆ

แม้เรื่องเหมือนจะเปิดตัวเหมือนการ์ตูนสาวน้อยก็จริง

แต่พออ่านไปกลางๆเรื่องแล้วกลับชวนน่าติดตามอย่างบอกไม่ถูกเลยละงิบ

อันนี้ผมขอเอาหัวเป็นประกัน

ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่า

แต่ตั้งแต่ผมบอกว่าทำงานแล้วนี่

ดูคนรอบข้างเย็นชาชอบกลอย่างบอกไม่ถูก

บางทีพอจะทักก็ไม่ยอมตอบบ้างละ

เมื่อก่อนที่เคยมีคนเรียกไปคุยทาง MSN ก็ไม่ค่อยมี

ไอ้ที่เคยคอมเมนท์บล็อคก็หายกันไปหมดเลย

หรือว่าจะรังเกียจผมกันซะแล้วนะ

หรือจะเพียงเพราะผมเป็นผู้ใหญ่แล้ว

เลยไม่สามารถคุยกับพวกเค้าได้แล้วอย่างนั้นเหรอ

ฟังดูไม่ยุติธรรมยังไงชอบกลเลยนะ

แต่ขอบอกไว้นิดนะ

ทุกวันนี้ผมทำงานมาเครียดจะตายอยู่แล้ว

จะคุยด้วยสักนิดนะมันไม่ได้เลยเหรอ

มันจะตายให้ได้เลยเหรอ

ผมก็แค่อยากได้คนคุยแก้เครียดด้วยก็เท่านั้นเอง ....

สุดท้ายนี้จ้องขอโทษด้วยนะครับที่อาจจะพูดจาไม่ดีไปบ้าง